Samen voor een mooi en duurzaam Limburg

Milieuorganisaties willen verbod op vislood 

03 juli 2018

De Natuur en Milieufederatie Limburg en de Brabantse Milieufederatie willen een verbod op de verkoop en het gebruik van vislood. Als gevolg van de sportvisserij komt jaarlijks maar liefst 470.000 kilo lood in zout water terecht en 54.000 kilo lood in zoet water. De Nederlandse overheid is in het kader van nationale en Europese regelgeving verplicht de hoeveelheid lood in het water terug te dringen, maar weigert vooralsnog op te treden tegen het gebruik van vislood.

Dat is reden voor de milieuorganisaties om een handhavingsverzoek in te dienen. Dat betekent wat de organisaties betreft niet dat iedere sportvisser moet worden gecontroleerd, maar wel dat er binnen twee jaar een verbod op de verkoop van vislood moet komen. Binnen vier jaar moet dan ook het gebruik zijn verboden. Daarnaast pleiten de organisaties ervoor om nog dit jaar een aantal wateren loodvrij te maken als voorbeeldproject en ook een actieve voorlichtingscampagne op te zetten om de schadelijke effecten van het gebruik van vislood en de beschikbare alternatieven onder de aandacht te brengen.

Milieuvriendelijke alternatieven beschikbaar

Er zijn al geruime tijd milieuvriendelijke en betaalbare alternatieven beschikbaar voor vislood, die geen gebruik maken van zware metalen. Sportvissers moeten daarbij overigens wel goed opletten, want uit een nadere analyse blijkt dat veel alternatieven weer andere schadelijke metalen bevatten, zoals zink, tin en koper. Bovendien blijken veel zogenaamd loodvrije producten toch nog lood te bevatten. Een aantal van deze milieuonvriendelijke alternatieven is de afgelopen maanden zelfs aanbevolen door Sportvisserij Nederland.

 

Green Deal onvoldoende en te vrijblijvend

Onlangs is de Green Deal Sportvisserij Loodvrij gesloten, maar die is volgens de milieuorganisaties onvoldoende en te vrijblijvend. Zo wordt maar liefst tien jaar uitgetrokken om de sportvisserij loodvrij te maken en daarbij wordt ook nog eens vooral vertrouwd op een cultuuromslag onder de sportvissers zelf. Over een verbod op de verkoop of het gebruik van vislood wordt niet gesproken, terwijl dit de goedkoopste en effectiefste maatregel zou zijn. Van de overheid mag daarom worden verwacht dat zij daarvoor kiest om het milieu optimaal te beschermen.